یک غلاف شناور پایدار است که آب دریا را از طریق فرآیند نمک زدایی طبیعی به آب آشامیدنی تبدیل می کند.
97 درصد از آب زمین در اقیانوس های آن یافت می شود، اما در حالت اولیه، آب اقیانوس برای نیازهای انسان مانند نوشیدن و تمیز کردن نامناسب است. از آنجایی که طرح‌های پایدار متکی بر تولید انرژی جایگزین در پاسخ به نگرانی‌های زیست‌محیطی در حال افزایش است، ما بیش از هر زمان دیگری به کاهش نیروگاه‌های نمک‌زدایی کلان برای استفاده فردی نزدیک شده‌ایم. یک تیم از طراحان اخیراً توسط جایزه جیمز دایسون برای مفهوم غلاف نمک‌زدایی به نام که آب دریا را از طریق مجموعه‌ای از ویژگی‌های پایدار به آب آشامیدنی تبدیل می‌کند، شناخته شد.
به عنوان یک سیستم نمک‌زدایی خورشیدی خود تمیز شونده عمل می‌کند که آب دریا را از طریق فتیله‌های زیر آب با الهام از درختان حرا جذب می‌کند و سپس از طریق فرآیند تراکم و تبخیر برای حذف ذرات نمک از آب دریا می‌گذرد. درست مانند درختان حرا، فتیله های زیر آب غلاف را از آب دریا پر می کنند تا زمانی که سطح آب آن به گنبد پارچه ای سیاه غلاف برسد. در داخل گنبد، آب دریا تبخیر می شود، زیرا بخارات آب به تدریج از پوشش شفاف جاری می شوند و در محفظه ذخیره سازی جمع می شوند. سپس، کاربران می‌توانند آب آشامیدنی را از داخل محفظه ذخیره‌سازی پمپ کنند. در حالی که فرآیند نمک زدایی انجام می شود، مانند شناورهای معمولی در بالای آب شناور می ماند. درب بالایی با فوم پلی اورتان منبسط شده برای عایق حرارتی و افزایش شناور پر شده است در حالی که پایه سیمانی پایداری شناوری را ارائه می دهد.
تیم طراحان این مفهوم را در پاسخ به کمبود آب آشامیدنی تمیز، مالزی توسعه دادند. با توجه به اتکای جامعه دریانوردی به دریا، تیم طراحان می خواستند ابزاری برای دسترسی افراد به آب آشامیدنی تمیز، بدون توجه به میزان آلودگی پلاستیکی در اقیانوس، ایجاد کنند. یک راه حل مدرن است که از محیط اطراف برای رساندن آب آشامیدنی به کسانی که بیشتر به آن وابسته هستند، سرنخ می گیرد.
