تصفیه خانه فاضلاب (STP) فرآیندی است برای تصفیه آب فاضلاب و استفاده مجدد برای باغبانی، کشاورزی و سایر اهداف عمومی.
آب فاضلاب تصفیه شده طبق هنجارهای هیئت کنترل آلودگی تصفیه و نگهداری می شود. STP در بسیاری از صنایع، مستعمرات مسکن، آپارتمان ها و غیره اجباری است. STP مجهز به قطعات با دقت بالا با فناوری پیشرفته است.
بسیاری بین STP و ETP اشتباه گرفته می شوند. در حالی که تصفیه خانه پساب (ETP) مکانیزم یا فرآیندی است که برای تصفیه فاضلاب قبل از رها شدن در محیط یا استفاده مجدد از آن استفاده می شود. تصفیه خانه فاضلاب (STP) فرآیند حذف آلاینده ها از فاضلاب و فاضلاب خانگی / صنعتی، هر دو رواناب (پساب) است.
در زیر چند فرآیند و سیستم STP که معمولاً در هند مورد استفاده قرار می گیرد، آورده شده است.
- فرآیند لجن فعال
- راکتور متحرک بیو بستر (MBBR)
- راکتور زیستی غشایی (MBR)
- سیستم انعقاد الکتریکی
- راکتور زیستی متوالی (SBR)
- راکتور زیستی چرخشی (RBC)
از میان سیستم های فوق، پرکاربردترین سیستم های موجود در بازار به شرح زیر است:
راکتور دسته ای SBR-Sequencing – یک فرآیند لجن فعال است که برای تصفیه فاضلاب استفاده می شود. برای کاهش مواد آلی، اکسیژن از طریق مخلوط فاضلاب و لجن فعال حباب می شود.
MBR-Membrane Bio Reactor – ترکیبی از فرآیند غشایی و یک فرآیند بیولوژیکی تصفیه فاضلاب است. یکی از پرکاربردترین فرآیندهاست.
راکتور بیوفیلم MBBR-Moving Bed – یک فرآیند بیوفیلم است که نسبت به سیستم های لجن فعال به فضای کمتری نیاز دارد. این فرآیند در اواخر دهه 1980 ابداع شد.
سیستم های تصفیه آب فاضلاب MBR و SBR نوعی فرآیند لجن فعال هستند. اما وقتی در مورد تفاوت ها صحبت می کنیم – روش استفاده شده در هر دو فرآیند برای جداسازی مایع از فاضلاب تصفیه شده متفاوت است. فناوری استفاده شده توسط SBR جداسازی فاز است که روش تنظیم گرانشی است، در حالی که MBR از غشاء استفاده می کند – و استفاده از یک مانع فیزیکی برای جداسازی اهمیت بیشتری به این فرآیند می دهد زیرا مزایا را افزایش می دهد.
تفاوت دیگر توانایی تصفیه خانه های فاضلاب برای کار در غلظت های زیست توده بالا برای جامدات معلق مشروب مخلوط (MLSS) است. در نظر گرفته می شود که تصفیه خانه MBR در اینجا بر سایرین غلبه کند زیرا با MLSS حدود 12000 میلی گرم در لیتر کار می کند. از سوی دیگر، طرح درمان SBR با 3000 میلی گرم در لیتر کار می کند. مزایایی که MBR به این دلیل فراهم می‌کند این است که در مقایسه با سایر حوضه‌های فرآیند کوچک‌تر نیاز دارد – در مجموع در مقایسه با فرآیند SBR، ردپای کارخانه کوچک‌تر (حدود 50 تا 70%) ایجاد می‌شود.
کدورت کمتر نشانه آب تمیز است. MBR دارای کدورت پساب کمتر از 0.2 NTU است – یکی دیگر از مزایای MBR. بار سیستم ضد عفونی نهایی را کاهش می دهد. در زمان کار، دهانه غشاء کمتر از 0.1 میکرومتر است – و بدون گندزدایی ظرفیت آن را دارد که به دفع 6 log از باکتری ها و 3-log ویروس دست یابد. سیستم SBR نمی تواند مقادیری به این پایین را دریافت کند. در اینجا، دهانه معمول غشاء 10 میکرومتر است که بسیار بزرگ است.
MBR به دخالت کمتر اپراتورها نیاز دارد زیرا این فرآیند بسیار آسان است. بسیاری از کارخانه ها به اپراتورها نیاز دارند که وظیفه ته نشینی لجن را تحت نظر داشته باشند – با در نظر گرفتن تمام عوامل دخیل در اینجا. همراه با تجزیه و تحلیل، باید تنظیماتی انجام شود تا آن را ثابت نگه دارد. عدم انجام این فرآیند می تواند بر کیفیت پساب تأثیر بگذارد.
تفاوت دیگر میزان لجن زباله تولید شده توسط کارخانه ها است. مجدداً، به دلیل توانایی عملکرد در زمان نگهداری لجن بسیار بالاتر، سیستم MBR با لجن زباله کمتر نسبت به SBR در صدر جدول قرار دارد.
هنگامی که در مورد فرآیند MBBR صحبت می کنیم – به دلیل زیست توده متمرکز، به فضای کمتری نسبت به سیستم های لجن فعال نیاز دارد. علاوه بر این، کارایی سیستم کمتر به جداسازی لجن نهایی بستگی دارد. برخلاف سیستم‌های لجن فعال، MBBR نیازی به بازیافت لجن ندارد. مزایای دیگر عبارتند از – زمان ماند لجن موثر بالا و تولید لجن کمتر.
ما تفاوت هایی را در تصفیه خانه ها می بینیم. با این حال، اگر هیچ محدودیتی در ردپا وجود نداشته باشد و یک پروژه نیازی به استفاده مجدد نداشته باشد – SBR سیستم خوبی است. مقرون به صرفه است و از فرآیند مورد نیاز مراقبت می کند. از سوی دیگر، برای کاهش ردپا و پساب با کیفیت بالاتر، MBR انتخاب بهتری در نظر گرفته می شود. در حالی که MBBR برای بسیاری از فرآیندهای تصفیه فاضلاب شهری و صنعتی نیز مورد توجه است.